


Μετάνοια είναι βαθιά αλλαγή νοοτροπίας και κατεύθυνσης ζωής, όχι απλή ενοχή.
(Λουκ. 19,8–9)
Αμαρτία είναι η απομάκρυνση από τον Θεό και η αστοχία του ανθρώπου ως προς τον σκοπό της ζωής του.
(Ρωμ. 3,23)
Ο Θεός ακούει κάθε προσευχή, αλλά απαντά σύμφωνα με το συμφέρον της σωτηρίας μας, όχι πάντα όπως ζητούμε.
(Ματθ. 7,11)
Η πνευματική κόπωση είναι κοινή εμπειρία λόγω της πτώσης και των περισπασμών. Η επιμονή καθαρίζει σταδιακά τον νου.
(Άγ. Ιωάννης της Κλίμακος)
Η προσευχή είναι συνομιλία και κοινωνία του ανθρώπου με τον Θεό, έκφραση εμπιστοσύνης, δοξολογίας και μετανοίας.
(Α΄ Θεσσ. 5,17)
Σημαίνει ότι κάθε ενέργεια του Θεού αποβλέπει στη σωτηρία του ανθρώπου, ακόμη και όταν επιτρέπει δοκιμασίες.
(Α΄ Ιω. 4,8)
Η πίστη δεν καταργεί τη λογική αλλά την υπερβαίνει. Η λογική οδηγεί μέχρι ένα σημείο· η πίστη ανοίγει τον δρόμο της θεογνωσίας.
(Άγ. Γρηγόριος Παλαμάς)
Η απιστία συνδέεται με την ανθρώπινη ελευθερία, τις εμπειρίες ζωής και την πνευματική κατάσταση κάθε ανθρώπου. Ο Θεός δεν απορρίπτει κανέναν, αλλά περιμένει με μακροθυμία.
(Ρωμ. 2,4)
Ο Θεός σέβεται την ελευθερία του ανθρώπου και καλεί σε ελεύθερη αγάπη, όχι σε
εξαναγκασμό. Η πίστη χωρίς ελευθερία δεν θα ήταν σχέση αγάπης.
(Αποκ. 3,20)
Η πίστη δεν είναι απλή αποδοχή ιδεών, αλλά ζωντανή σχέση εμπιστοσύνης και
υπακοής στον Θεό. Ο πιστός παραδίδει τη ζωή του στο θέλημα του Θεού, ακόμη κι
όταν δεν κατανοεί πλήρως τα γεγονότα.
(Εβρ. 11,1 · Άγ. Μάξιμος Ομολογητής)
Ναι, αυτές οι ημέρες είναι αφιερωμένες:
Τετάρτη: στη σύλληψη του Ιησού,
Παρασκευή: στη Σταύρωση.
Η νηστεία δεν είναι μόνο αποχή από τροφή, αλλά και προσευχή, εγκράτεια, ταπείνωση.
Μας βοηθά να πλησιάσουμε τον Θεό και να καθαρίσουμε την καρδιά.
Δεν υπάρχει αυστηρός αριθμός, αλλά υπάρχουν συγκεκριμένες στιγμές όπου ο Σταυρός εκφράζει ευλάβεια, ευχαριστία και ομολογία πίστεως. Καλό είναι να τον κάνουμε με συνείδηση και ευλάβεια, όχι μηχανικά ή υπερβολικά.
Συνήθως:
Η φράση σημαίνει: «Τα δικά Σου από τα δικά Σου, Σου προσφέρουμε».
Λέγεται κατά τη Θεία Λειτουργία όταν προσφέρουμε τον άρτο και τον οίνο στον Θεό.
Δηλώνει την ταπείνωση του ανθρώπου, που προσφέρει στον Θεό όχι κάτι δικό του, αλλά εκείνα που ήδη ανήκουν στον Θεό.
Το κερί είναι μια προσωπική προσευχή που εκφράζει:
την πίστη μας στον Χριστό – το φως του κόσμου,
την ευγνωμοσύνη ή την παράκληση για κάποιον ζωντανό ή κεκοιμημένο,
την επιθυμία να φωτίσουμε την ψυχή μας με το φως του Θεού.
Όταν πληρούνται οι προϋποθέσεις, η Θεία Κοινωνία είναι επιβεβλημένη σε κάθε Θεία Λειτουργία.