Ο γάμος ως σχέση αγάπης
απαιτεί διαρκή αγώνα για τη διακράτηση και την επιβεβαίωσή του. Κι αυτό γιατί
οι προκλήσεις του εγωισμού ως της ουσίας της αμαρτίας στον κόσμο τούτο απειλούν
να τον διαλύσουν. Αυτό σημαίνει ότι όπως ο κάθε πιστός πρέπει καθημερινά να
επιβεβαιώνει την πίστη του στον Χριστό – «ἡ πίστις χωρίς τῶν ἔργων νεκρά ἐστι»
(Ιακ. 2,26) και «δεῖξον μοι τήν πίστιν σου ἐκ τῶν ἔργων σου» ((Ιακ. 2, 18) –
κατά τον ίδιο τρόπο και οι σύζυγοι: καθημερινά πρέπει να αγωνίζονται να
διατηρούν τη σχέση τους στο πνευματικό ύψος που πρέπει, την αγάπη. Κι είναι
ίσως τούτο το μυστικό για τη διάρκεια ενός γάμου. Όταν βλέπουμε ένα ζευγάρι να
διατηρεί τη συναισθηματική και την όλη σχέση του για χρόνια (και δεν μιλάμε για
διατήρηση ως συμβατική σχέση), σημαίνει ότι από πίσω υπάρχει η έγνοια του
καθενός να κερδίζει την αγάπη του συντρόφου του την κάθε ώρα και την κάθε
στιγμή. Εμπειρικά μάλιστα κατανοεί ο σύζυγος και η σύζυγος αυτό που διδάσκει η
Εκκλησία μας, ότι δηλαδή ο γάμος είναι το πεδίο όπου καλλιεργείται ο άνθρωπος
και προάγεται πνευματικά, ώστε να φτάσει στην αγιότητα, χωρίς την οποία «κανείς
δεν θα δει τον Κύριο» (Εβρ. 12,14).
Χρόνος ανάγνωσης 1 λεπτό