Αγαπητέ μου Σ…, σε ασπάζομαι
και μαζί με εσένα και όλη την οικογένεια.
Πράγματι, είναι στενάχωρο να σ’
ακούω – έναν νέο άνθρωπο – να λες πόσο κουρασμένος είσαι. Κι όχι τόσο, όπως
σωστά επισημαίνεις, από πλευράς σωματικής, όσο από πλευράς ψυχικής. Γιατί η
ψυχική κούραση φέρνει την πραγματική κούραση, κάτι που αντανακλά και στη σχέση
σου με τη γυναίκα σου, τα παιδιά σου, αλλά και με όλο το περιβάλλον σου.
Το παρήγορο σ’ αυτά που λες
είναι το γεγονός ότι διψάς για αλλαγή. Βλέπεις το αδιέξοδο και θέλεις κάτι να
κάνεις για να ξανανιώσεις. Και το ξανάνιωμα, όπως πολύ καλά το ξέρεις, δεν
έρχεται με εξωτερικές απλώς αλλαγές – αυτές έχουν εντελώς προσωρινό χαρακτήρα
που τις περισσότερες φορές προσθέτουν βάρος και δεν το αφαιρούν! Το ξανάνιωμα
έρχεται μόνο με τη στροφή μας προς τον Χριστό. Και δεν είναι ένα νοητικό σχήμα
τούτο, αλλά η αποκαλυμμένη αλήθεια του Χριστού, ο Οποίος επανειλημμένως
φωνάζει: “Ελάτε κοντά μου όλοι όσοι είστε κουρασμένοι και φορτωμένοι από τα βάρη της ζωής και θα βρείτε σ’ εμένα
την ανάπαυση”. “Τα πάντα τα κάνω καινούργια” λέει το Πνεύμα του
Θεού στην Αποκάλυψη. Κι ο απόστολος Παύλος εξαγγέλλοντας την ίδια αλήθεια που αποτελούσε και προσωπική του
εμπειρία έλεγε: “ει τις εν Χριστώ, καινή κτίσις”, όποιος είναι
ενωμένος με τον Χριστό είναι καινούργια δημιουργία. Κι αυτό συμβαίνει, Σ…
μου, για τον λόγο που επίσης γνωρίζεις: Ο Χριστός δίνει τη χάρη Του, την υπέρ
τα επίγεια και ορώμενα ενέργειά Του, που κάνει τον άνθρωπο να μετατίθεται σε
επίπεδο πέρα μόνο από τα υλικά, μάλλον τον κάνει μέσα στα υλικά ευρισκόμενο να
ζει πνευματικά σε άλλο επίπεδο. Διαρκώς δεν μας το υπόσχεται; “Μείνετε
ενωμένοι μαζί μου, δηλαδή τηρήστε τις εντολές μου, και θα δείτε να μένετε μέσα
στον Θεό και ο Θεός να μένει μέσα σε σας”. Το κέντρο βάρους δηλαδή σε έναν
χριστιανό βρίσκεται όχι στον εαυτό του αλλά στον Χριστό – μία πραγματικότητα
που χρειάζεται κανείς να “πειραματιστεί” στον εαυτό του για να δει
την αλήθεια της. Κι από την άλλη βεβαίως οποιαδήποτε εξωτερική αλλαγή δεν
φέρνει τα “ποθητά” αποτελέσματα της ουσιαστικής ανανέωσης, γιατί ο
άνθρωπος χρησιμοποιεί τα ίδια φθαρμένα υλικά, που θα πει ότι ανακυκλώνει
πάντοτε τα πάθη του σε ένα νέο ίσως απλώς πλαίσιο. Είναι πολύ ευεργετικό επ’ αυτού να θυμόμαστε πάντοτε
τον άγιο Συμεών τον θεοδόχο και την αγία γερόντισσα Άννα την προφήτιδα, γιατί
γέροντες αυτοί διακρίνονταν για τέτοιο νεανικό σφρίγος και φρόνημα που θα το
ζήλευαν και οι πιο νέοι άνθρωποι.
Πρακτικά τι σημαίνουν αυτά; Σημαίνουν πως όποιος κι αν είναι ο περίγυρός
σου, στενός ή ευρύτερος, με «δύσκολους» ως επί το πλείστον ανθρώπους – οι
περισσότεροι άνθρωποι ίδιοι ή παρόμοιοι «περίεργοι» χαρακτήρες
είμαστε! – εσύ δεν πρέπει να εστιάζεις εκεί. Ο εστιασμός όλων μας πρέπει να
είναι ο ίδιος ο εαυτός μας: εμείς να παλεύουμε να είμαστε στις εντολές του
Χριστού, οπότε και θα έχουμε βρει την πηγή της διαρκούς ανανέωσής μας και του
ξανανιώματός μας, κι οι άλλοι θα βρίσκονται έτσι μόνο μέσα στην προσευχή και
την αγάπη μας – ό,τι τόνιζαν και τονίζουν όλοι οι άγιοί μας, σαν τον όσιο
Πορφύριο για παράδειγμα που είχε αντιγράψει ένα απόσπασμα κειμένου από τον άγιο
Συμεών τον νέο θεολόγο που καθοδηγεί τον κάθε χριστιανό στο πώς πρέπει να
βλέπει όλους τους ανθρώπους γύρω του: ως τον ίδιο τον Χριστό, ανεξάρτητα από
τις κακίες και τα πάθη τους! Κι αν έτσι αρχίσουμε να πορευόμαστε, τότε η καλή
αυτή διάθεσή μας: έκφραση της χάρης του Θεού μέσα μας, θα επηρεάζει και τους
άλλους.
Λοιπόν, Σ… μου, καλές είναι
οι επισημάνσεις για τις δυσκολίες των ανθρώπων του περιβάλλοντός σου, αλλά
νομίζω ότι δεν σε βοηθούν για την αλλαγή που διψάει η ψυχή σου. Και το ίδιο
ισχύει και για τον συνάδελφό σου στην εργασία σου με τη συνεχή αρνητική διάθεση
και κριτική του. Μη δίνεις σημασία στα λεγόμενά του όσο αρνητικά και αν είναι –
εκείνος θα δώσει λόγο για την αμαρτία του αυτή! Εσύ επικέντρωνε στο βάθος του, δηλαδή στην τραυματισμένη εικόνα του
Χριστού που υπάρχει στην ψυχή του και προσεύχου υπέρ αυτού. Γιατί μη ξεχνάς:
άνθρωπος που μεταφέρει αρνητισμό λόγω κατάκρισης ζει έναν μαρασμό ψυχής και
πονάει. Με την προσευχή σου απάλυνε τον πόνο και αυτού του ανθρώπου, κάτι που
θα απαλύνει βεβαίως και τον δικό σου πόνο. Και μία ψυχολογικής τάξεως
παρατήρηση σίγουρα γνωστή και σε σένα: όταν κάποιος μας ενοχλεί με κάτι που
λέει ή κάνει, σημαίνει ότι σ’ αυτό που λέει και κάνει βλέπουμε δικά μας τελικά
πράγματα – βλέπουμε συνήθως στον άλλο στοιχεία του εαυτού μας. Συνεπώς,
εκμεταλλεύσου τα “νεύρα” σου από τη συμπεριφορά του για να βγάλεις
ορθά συμπεράσματα για τον ίδιο σου τον εαυτό! Μαθήτευσε δηλαδή στον… θυμό
σου!
Σ… μου, προσεύχομαι διαρκώς
για σένα και την οικογένειά σου. Όμως μην παραιτείσαι και εσύ από την προσευχή.
Αύξησέ την κατά… ένα ή δύο λεπτά! Θα δεις αποτέλεσμα! Γιατί και ο άγιος
Αντώνιος να προσεύχεται για σένα τίποτε δεν θα σου κάνει, αν εσύ ο ίδιος δεν
στραφείς προς τον Θεό!
Εύχομαι εκ βαθέων η χάρη του
Θεού να ενεργοποιήσει ακόμη περισσότερο τη θέλησή σου – γιατί ήδη στην έχει
ενεργοποιήσει – ώστε να ζεις τη χαρά της πίστεως. Και μη ξεχνάς: κάποιες φορές
μάς λένε οι άγιοι, ο Θεός μάς αφήνει λίγο με τη στενοχώρια και το θεωρούμενο
αδιέξοδό μας, για να έχουμε αφορμή ταπείνωσης!
Σας ασπάζομαι και σας φιλώ
όλους σας. Ο πνευματικός σας αδελφός.