Ο ΑΒΒΑΣ Ισαάκ ο Θηβαίος επισκέφθηκε κάποτε ένα κοινόβιο και βλέποντας έναν αδελφό να αμαρτάνει, τον κατέκρινε.
Εκείνος τότε τον παρακαλούσε:
Και ο άγγελος του αποκρίθηκε:
Ο ΑΒΒΑΣ Ισαάκ ο Θηβαίος επισκέφθηκε κάποτε ένα κοινόβιο και βλέποντας έναν αδελφό να αμαρτάνει, τον κατέκρινε. Όταν αναχώρησε στην έρημο ήρθε άγγελος Κυρίου και στάθηκε μπροστά στην είσοδο του κελιού του λέγοντας:
– Δεν σ’ αφήνω να μπεις μέσα.
Εκείνος τότε τον παρακαλούσε:
– Τι έκανα;
Και ο άγγελος του αποκρίθηκε:
– Μ’ έστειλε ο Θεός με την εντολή ‘’πες του, που διατάζεις να βάλω τον αμαρτωλό αδελφό που κατέκρινες;’’
Κι εκείνος, αμέσως μετανόησε και είπε:
– Αμάρτησα, συγχώρησε με.
Και ο άγγελος είπε:
– Σήκω, σε συγχώρησε ο Θεός. Από δω κι εμπρός πρόσεξε να μην κρίνεις κανένα πριν τον κρίνει εκείνος. [Γεροντικόν]