«Ο
άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης γεννήθηκε σ’ ένα χωριό της βόρειας Ρωσίας στις 19
Οκτωβρίου 1829. Οι γονείς του ήταν άνθρωποι θεοσεβείς αλλά πολύ φτωχοί. Παρ’
όλο που η υγεία του ήταν πολύ εύθραυστη, από μικρός είχε την ψυχή και τη
διάνοιά του επικεντρωμένη στην ορθόδοξη πίστη και στην αγάπη προς την Εκκλησία.
Το όνειρό του ήταν να εισέλθει στον Κλήρο, να γίνει ποιμήν ψυχών. Επωφελούμενος
μία κρατική υποτροφία, πήγε να σπουδάσει στη Θεολογική Ακαδημία της
Πετρούπολης. Τελείωσε τις σπουδές του το 1855 και έγινε θεολόγος.
Ο
μεγάλος του πόθος να βοηθήσει τους ξεστρατισμένους χριστιανούς και να συνδράμει
τους φτωχούς και εξαθλιωμένους ανθρώπους της εποχής του, τον οδήγησε στην
Κροστάνδη, όπου έγινε εφημέριος στην εκκλησία του αγίου Ανδρέα. Αλλά δεν
περιορίστηκε μόνο σ’ αυτό το έργο. Ανέπτυξε εξαιρετικά μεγάλο κοινωνικό και
ανθρωπιστικό έργο που πολύ γρήγορα εξαπλώθηκε σε όλη τη Ρωσία. Από παντού
ζητούσαν να τον συναντήσουν, ν’ ακούσουν τα θεία λόγια του, ν’ απολαύσουν τα
χαρίσματά του, να δεχτούν τη βοήθειά του και τα θαύματά του. Η φήμη του
ξεπέρασε τα όρια της χώρας.
Ανάμεσα
στις δραστηριότητές του ανήκει και το ογκώδες συγγραφικό έργο που άφησε πίσω
του. Ιδιαιτέρως “Η εν Χριστώ ζωή μου” –
μία σειρά από ιερούς λογισμούς και προσευχές που κατέγραψε στο πνευματικό του
Ημερολόγιο – αγαπήθηκε και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες (και στην ελληνική),
και μάλιστα η αγγλική μετάφραση του Γουλιάεφ, το 1987, προκάλεσε ξεχωριστή
αίσθηση, ώστε να γραφούν πολλές θετικές κρίσεις στον αγγλικό, τον αμερικάνικο
και τον αυστραλέζικο τύπο.
Την
8η Ιουνίου
1990 (82 χρόνια μετά την οσιακή κοίμησή του την οποία προέβλεψε: 20 Δεκεμβρίου
1908), η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ρωσίας διεκήρυξε επισήμως την αγιότητά
του, θεωρώντας τη ζωή του προφητική, λόγω της ενάρετης ζωής του με την οποία
ήταν τύπος των πιστών, λόγω της πλήρους ζήλου και θυσιών υπηρεσίας του στον Θεό
και στην Εκκλησία, λόγω της μεγάλης του αγάπης στον πλησίον με την οποία σαν
τον καλό Σαμαρείτη δίδασκε στο ποίμνιό του την ευσπλαχνία προς τους πτωχούς και
τους δυστυχισμένους, λόγω τέλος των θαυμάτων που έκανε, τόσο εν ζωή όσο και
μετά θάνατο μέχρι σήμερα» (Στοιχεία για τη ζωή του από: Ορθόδοξος Συναξαριστής
και από το βιβλίο «Η εν Χριστώ ζωή μου», εκδ. Παπαδημητρίου).