ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Ο
κοντινός Κυρίου με την ταυτότητα

του
Γένους του ολούθε  σφραγισμένος

φανέρωσε
τον θησαυρό που ’κρυβε στην καρδιά του˙

Θεός
και αρχηγός του ο χρυσός που

λάμψη κέρναγε με βια τα φλογισμένα μάτια,

τα μαθημένα
χώμα και λάσπη να κοιτούν.

 



Κι η
μακρινή και ξένη, του δρόμου η γυναίκα,

μονάχο
φτύσμα των καλών και «ηθικών»,

που ’ξεραν
λίθους με γωνιές να ρίχνουν πάνωθέ της,

έδειξε
πως δικός της θησαυρός

είν’
ο Χριστός που τους χαμένους κυνηγούσε.

 



Άπλωσε
χέρια ο μαθητής τ’ αργύρια να πάρει

και μαύρο
χέρι δαίμονα έκλεψε την καρδιά του.

Άπλωσε
χέρια η ποταπή μύρο για να προσφέρει

κι
είδε το Μύρο τ’ Άγιο να την κερνά τη χάρη.

 



Η
λογική τ’ ανθρώπου απόγινε αργή κι οι

«ασφαλείς» αισθήσεις σβήστηκαν απ’ τον χάρτη.